روز قیامت

 

روز موعود فرا رسیده بود. تمامی گسل های روی زمین به لرزه افتاده بودند و زلزله ای به قدرت بیست و هشت  ریشتر تمامی کره زمین رو می لرزاند و تکان می داد، بطوریکه نیمکره شمالی از نیمکره جنوبی کاملا" جدا شده بود.

طوفانی به سرعت پانصد و پنجاه کیلومتر در ساعت، در کل سطح  کره زمین در حرکت بود و همه چیز رو از جا می کند و می برد. باران و برف و تگرگ شدیدی  می بارید و سیل و سونامی همه جا رو زیر آب برده بود.تمامی آتشفشانهای دنیا  بطور همزمان  فوران می کردند و مواد مذاب را به هوا  پرتاب می کردند.

خورشید خاموش شده بود و عین ذغال نیم سوز قرمز شده  بود و دود می کرد. کره ماه از جاش کنده شده بود  و رفته بود. خود کره زمین هم بر اثر اینهمه انفجار و زلزله و طوفان ، از مدار خود خارج شده بود و بسوی خورشید در حرکت بود ، ستاره ها و سیاره ها با هم تصادف می کردند و یکی پس از دیگری منفجر می شدند و از زمین و آسمون ، تیکه های شهاب سنگ و سنگهای آتشین می بارید.

کره زمین یواش یواش  رفت و رفت و رفت، تا با خورشید تصادف کرد و در یک لحظه همه چیز خاکستر شد. تمامی انسانها و حیوانها  از قوی و ضعیف ، پیر و جوان، فقیر و غنی ، خوب و بد ، سیاه وسفید! ، عالم و نادان  و خلاصه که همه چیز و  همه کس ، نابود شد و رفت.

 آمریکا با همه ارتشش، انگلیس با تمام  سیاستش، اروپا با کل صنعتش، ژاپن با آخرین تکنولوژی اش و بقیه قدرتها و کشورها با تمام وجود و توانشون، نتوانستند در مقابل این پیشامد مقاومت بکنند.

فردای  آن روز...

ادامه نوشته